Μυκόρριζες: ο ρόλος τους στην θρέψη-υδατική κατάσταση των φυτών και πως τα προστατεύουν από προσβολές

φωτογραφία από /https://library.bonsaiforum.gr/

Με τον όρο μυκόρριζα αναφερόμαστε στην συμβιωτική σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ ενός μύκητα του εδάφους και των ριζών ενός φυτού. Η συμβιωτική αυτή σχέση είναι επωφελής και για τα δύο μέρη. Αυτό συμβαίνει καθώς το φυτό παρέχει υδατάνθρακες στο μύκητα, ενώ ο μύκητας αυξάνει την πρόσληψη θρεπτικών του εδάφους για το φυτό.

Ας δούμε λοιπόν πως σχηματίζεται αυτή η συμβιωτική σχέση. 

Ο μύκητας είναι αρχικά ελεύθερος στο έδαφος και στη συνέχεια εισέρχεται στο ριζικό σύστημα του φυτού. Μετά την είσοδο το φυτό αρχίζει να παρέχει στο μύκητα υδατάνθρακες που είναι αναγκαίοι για την επιβίωση του. Από την μεριά του ο μύκητας σχηματίζει υφές που λειτουργούν σαν προέκταση του ριζικού συστήματος, αυξάνοντας την ικανότητα πρόσληψης θρεπτικών στοιχείων για το φυτό κυρίως P και Ν.

Ο μηχανισμός με τον οποίο λειτουργεί ο μύκητας είναι η παραγωγή ενζύμων, που ονομάζονται φωσφατάσες. Με αυτόν τον τρόπο η προσληψιμότητα των θρεπτικών αυξάνεται. 

Επιπλέον η ανάπτυξη της μυκόρριζας αυξάνοντας κατά πολύ τον όγκο του ριζικού συστήματος, αυξάνει ταυτόχρονα και την απορρόφηση νερού από το φυτό.

Βεβαία αυτή η σχέση έχει και ενεργειακό κόστος μια και το φυτό παρέχει στον μύκητα ενέργεια με την μορφή υδατανθράκων. 

Θα πρέπει τέλος να αναφέρουμε πως η συμβιωτική σχέση που αναπτύσσεται δημιουργεί και μια επιπλέον ωφέλεια για το φυτό. Αυτή είναι πως δεν επιτρέπει την ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών εδάφους και προσβολών από νηματώδεις , καθώς οι μύκητες που συμμετέχουν στο σχηματισμό της μυκόρριζας καταλαμβάνουν τις θέσεις που θα καταλάμβαναν οι παθογόνοι μύκητες και οι νηματώδεις. Με αυτόν τον τρόπο μειώνει τις προσβολές από αυτούς.

Σαν συμπέρασμα μπορούμε να πούμε πως σε άγονα-ξερικά εδάφη η συμβιωτική αυτή σχέση μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση παραγωγής μια και αυξάνεται η θρεπτική-υδατική κατάσταση του φυτού. Από την άλλη μεριά σε γόνιμα και με επάρκεια νερού εδάφη η συμβίωση οδηγεί σε μείωση παραγωγής λόγω του ενεργειακού κόστους για το φυτό μια και η πρόσληψη θρεπτικών είναι επαρκής και χωρίς αυτή τη σχέση.