Φθινοπωρινός-χειμερινός xαλκός στα πυρηνόκαρπα: γιατί είναι χρήσιμος

φωτογραφία από mistikakipou.gr

Τα πυρηνόκαρπα (ροδακινιά, βερικοκιά, κερασιά κ.α.) αποτελούν βασικές δενδρώδεις καλλιέργειες της χώρας μας. Υπάρχουν αρκετά μεγάλες εκτάσεις που καλύπτονται από αυτές παράγοντας εξαγώγιμα  προϊόντα μεγάλης σχετικά υπεραξίας. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο(αρχές χειμώνα) που η συγκομιδή έχει προ πολλού τελειώσει και τα φυτά μας βρίσκονται στο στάδιο της πτώσης των φύλλων. Σε αυτό λοιπόν το στάδιο οι παραγωγοί μας προχωράνε σε ψεκασμό των φυτών με κάποιο χαλκούχο φυτοπροστατευτικό προϊόν. Γιατί όμως; Γιατί είναι χρήσιμο; Ας πούμε λίγα λόγια.

Τα πυρηνόκαρπα είναι φυτά που συχνά προσβάλλονται από μύκητες (μονίλια,κορύνεο,εξώασκο και άλλες) οι οποίες προσβάλουν διάφορα τμήματα των φυτών όπως κλαδιά, άνθη ,καρπούς βάζοντας σε υποθήκη την υγεία των φυτών μας, περιορίζοντας ταυτόχρονα την παραγωγική δυναμική τους.

Πιο συγκεκριμένα λοιπόν η επέμβαση με κάποιο χαλκούχο προϊόν τόσο σε αυτήν την περίοδο όσο και στο τέλος του χειμώνα είναι πολύ σημαντική καθώς με αυτόν τον τρόπο μειώνεται το μόλυσμα όλων αυτών των μυκητών καθώς ο χαλκός είναι ένα τοξικό για αυτούς στοιχείο. Ο χαλκός συγκεκριμένα αποτελεί ένα μυκητοκτόνο επαφής το οποίο έχει την δυνατότητα να τους καταπολεμήσει καθώς κατά την βλάστηση των σπορίων τους συσσωρεύεται σε μεγάλες συγκεντρώσεις μέσα στο "σώμα" τους οδηγώντας τους στον θάνατο. Με τις επεμβάσεις λοιπόν αυτές αποτρέπουμε την ανάπτυξη μυκητολογικών προσβολών(από την αρχή της βλαστικής ανάπτυξης στις αρχές της άνοιξης) οι οποίες αποτελούν τροχοπέδη στην απρόσκοπτη ανάπτυξη των φυτών μας.  

Ένας ακόμα πολύ σημαντικός παράγοντας που κάνει την χρήση του χαλκού επιβεβλημένη αυτήν την περίοδο είναι και το γεγονός πως ο χαλκός καταπολεμάει και μια άλλη κατηγορία παθογόνων πέρα από τους συγκεκριμένους μύκητες. Τα παθογόνα αυτά δεν είναι άλλα από τα βακτήρια, τα οποία εισέρχονται από πληγές ή τομές και προκαλούν τα επονομαζόμενα βακτηριακά έλκη. 

Κλείνοντας να πούμε πως χαλκούχα σκευάσματα κυκλοφορούν σε διάφορες μορφές. Συγκεκριμένα με τη μορφή του βορδιγάλειου πολτού(θειικός χαλκός με ασβέστη),υδροξείδιο του χαλκού, οξυχλωριούχο και άλλες. Γενικά να πούμε πως ο βορδιγάλειος πολτός επειδή είναι αρκετά τοξικός θα πρέπει να χρησιμοποιείται όταν δεν υπάρχει βλαστική ανάπτυξη(για παράδειγμα στις αρχές της άνοιξης) σε αντίθεση με τις άλλες δύο μορφές είναι που λιγότερο τοξικές