Δάκος: απόσυρση εντομοκτόνων και ο ρόλος της καολίνης

φωτογραφία από https://www.garden-genesis.gr/

Μια ίσως από τις πιο σημαντικές καλλιέργειες της χώρα μας είναι η ελιά. Μια καλλιέργεια με μεγάλη ιστορική-πολιτιστική αξία, όχι μόνο στην χώρα μας βέβαια αλλά και σε όλη την μεσογειακή λεκάνη. 

Η ελιά σαν καλλιέργεια αντιμετωπίσει μια σειρά από ασθένειες αλλά και εχθρούς ένας εκ των οποίων είναι και ο δάκος της ελιάς(Bactocera oleae).

 

Ο δάκος είναι ένα έντομο το οποίο προκαλεί μεγάλες ζημιές τόσο στην ποσότητα όσο και στην ποιότητά του παραγόμενου προϊόντος. Αυτό το "καταφέρνει" καθώς το ενήλικο έντομο τσιμπάει τον καρπό αφήνοντας τα αυγά του τα οποία εκκολάπτονται και υποβαθμίζουν τον καρπό και το λάδι. Αν σκεφτούμε μάλιστα πως σε μια χρονιά υπάρχουν παραπάνω από μία γενιές, καταλαβαίνουμε πως η καταστροφή από τον δάκο μπορεί να είναι πολύ μεγάλη. 

Τα προηγούμενα χρόνια υπήρχαν αρκετές δραστικές ουσίες που μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε για την καταπολέμηση του που όμως πλέον έχουν αποσυρθεί. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις τέτοιων δραστικών ουσιών είναι το dimethoate, και το thiaclorpid.

Αυτή η πραγματικότητα περιορίζει είναι αλήθεια τις επιλογές μας και ίσως μας αναγκάζει να αλλάξουμε και την στρατηγική μας για να τον αντιμετωπίσουμε. Αυτό ισχύει καθώς τόσο η ανθεκτικότητα που πιθανά να έχει αναπτύξει το έντομο σε δραστικές όσο και η ανάγκη διατήρησης του PHI(οι μέρες μεταξύ συγκομιδής και της τελευταίας επέμβασης) κάνει την εναλλαγή δραστικών αναγκαία.

Μια νέα σχετικά στρατηγική που γίνεται τα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνή είναι η ένταξη στο πρόγραμμα καταπολέμησης του δάκου και κάποιων πιο "βιολογικών" μεθόδων αντιμετώπισης του.  

Μια τέτοια μέθοδος που κερδίζει έδαφος είναι και η χρήση της καολίνης. Η καολίνη είναι ένα φυσικό ορυκτό το οποίο έχει την μορφή πούδρας και μπορεί να βοηθήσει σημαντικά για να μειώσουμε τις προσβολές από το έντομο. Αλλά πως το καταφέρνουμε αυτό; 

Η καολίνη εφαρμόζεται στην ελιά με ψεκασμό φυλλώματος. Ο ψεκασμένος καρπός της ελιάς δεν αναγνωρίζεται εύκολα από τον δάκο καθώς επίσης δεν είναι πολύ ελκυστικός για αυτόν. Το αποτέλεσμα είναι πως οι προσβολές από το έντομο  μειώνονται δραστικά, καθώς η καολίνη λειτουργεί σαν ένα πολύ καλό εντομοαπωθητικό. 

Συμπερασματικά λοιπόν θα μπορούσαμε να πούμε πως οι νέες συνθήκες απαγόρευσης δραστικών σε συνδυασμό με την ανάγκη σπασίματος ανθεκτικότητας του δάκου σε δραστικές καθώς επίσης και η ανάγκη για μια πιο φιλική περιβαλλοντικά γεωργία, μας κατευθύνει σε νέες στρατηγικές αντιμετώπισης του εντόμου. Αυτές οι στρατηγικές αναφέρονται είτε  σε έναν συνδυασμό συμβατικών και βιολογικών μεθόδων, είτε αποκλειστικά βιολογικών ώστε να τον αντιμετωπίσουμε ικανοποιητικά. Μια τέτοια βιολογική μέθοδος είναι προφανώς και η χρήση της καολίνη. η οποία μπορεί όντως να προστατεύσει την καλλιέργεια μειώνοντας ταυτόχρονα το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα.