Περιβάλλον: ο ρόλος των παραγωγών και των καταναλωτών στην προστασία του

 

φωτογραφία από novagreen.gr

   Πριν λίγες μέρες και πιο συγκεκριμένα στις 5 Ιούνη έχει θεσμοθετηθεί η η ημέρα περιβάλλοντος. Είναι μια θεσμοθετημένη ημέρα που στόχο έχει την ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινωνίας απέναντι ίσως στην μεγαλύτερη πρόκληση που καλούμαστε να απαντήσουμε όσο είναι νωρίς. Αυτή προφανώς δεν είναι άλλη από την κλιματική αλλαγή αλλά και γενικότερα η υποβάθμιση του περιβάλλοντος. 

   Οι δράσεις που θα πρέπει να κάνουμε(ανακύκλωση, καθαρές μορφές ενέργειας, μείωση αχρείαστης  κατανάλωσης) είναι λίγο έως πολύ γνωστές. Στο παρόν μικρό άρθρο θα θέλαμε να μιλήσουμε για ίσως λιγότερο γνωστές μορφές ατομικών πρακτικών παραγωγών  αλλά και καταναλωτών αγροτικών προϊόντων. 

   Πιο συγκεκριμένα λοιπόν η πρωτογενής παραγωγή θα πρέπει να προσαρμοστεί στις νέες μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες. Θα πρέπει να έχει ως βασικό στόχο όχι μόνο την παραγωγή του σήμερα αλλά και του αύριο. Με αυτήν την λογική οι παραγωγοί μας θα πρέπει να  αντιληφθούν ως πολύ σημαντική την διαφύλαξη της αειφορίας, της ικανότητας δηλαδή της διατήρησης των περιβαλλοντικών συνθηκών όπως είναι σήμερα και στο μέλλον, που θα διατηρήσει την ικανότητα παραγωγής και στο μέλλον. Έτσι λοιπόν κάποιες από αυτές τις πρακτικές θα μπορούσαν να είναι οι εξής:

   1)Προσαρμοσμένες στις συνθήκες της περιοχής καλλιέργειες. Για παράδειγμα να αποφεύγουμε καλλιέργειες απαιτητικές σε νερό εκεί που δεν είναι άφθονο

   2)Όσο το δυνατόν φιλικές προς το περιβάλλον φυτοπροστατευτικές πρακτικές, που δεν επηρεάζουν τόσο το τελικό προϊόν όσο και το περιβάλλον. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα υπολείμματα δραστικών στο έδαφος στο νερό ακόμα και στο τελικό προϊόν. Τα υπολείμματα αυτά επηρεάζουν το αγροτοοικοσύστημα, τους πόρους(νερό έδαφος) αλλά και ην ποιότητα της ίδιας μας της τροφής.

   3)εκστατικές καλλιεργητικές πρακτικές που μειώνουν την ανάγκη επεμβάσεων καθώς επίσης μείωση των υπερβολικών λιπάνσεων, μειώνοντας ταυτόχρονα και το κόστος παραγωγής 

   4)Δημιουργία συμπαραγωγικών συστημάτων, όπως για παράδειγμα μέσα από αγροδασοπονικά συστήματα παραγωγής, ή και ακόμα εκμετάλλευση της βιομάζας για ενέργεια.

   Σε αυτό όμως το σύστημα όμως πέρα από τους παραγωγούς, οι καταναλωτές είναι και αυτοί βασικοί κρίκοι στην προσπάθεια προστασίας του περιβάλλοντος. Και αυτό μπορούμε να πετύχουμε μέσα από τον τρόπο που καταναλώνουμε. Για να το κατανοήσουμε αυτό θα πρέπει να μιλήσουμε για έναν όρο που δεν είναι άλλος από το ενεργειακό αποτύπωμα της τροφής μας. Κάθε λοιπόν προϊόν για να παραχθεί και να μεταφερθεί στον τελικό καταναλωτή, χρειάζεται ενέργεια. Με τον όρο  λοιπόν αυτό αναφερόμαστε στις συνολική κατανάλωση ενέργειας που είναι απαιτητική για να παραχθεί και να φτάσει στο πιάτο μας. Πιο συγκεκριμένα αυτά που μπορούμε να κάνουμε ως καταναλωτές είναι τα εξής:

   1)Καταναλώνουμε λιγότερο κρέας  και περισσότερα πρωτογενή αγροτικά προϊόντα(σιτηρά, λαχανικά κτλ) καθώς η παραγωγή του κρέατος είναι ενεργειακά κοστοβόρα

   2)Καταναλώνουμε τοπικά προϊόντα που δεν έχουν μεγάλο ενεργειακό κόστος μεταφοράς

   3)Καταναλώνουμε φρούτα και λαχανικά εποχής, που δεν χρειάζονται θερμοκήπια(άρα και θέρμανση)

   4)Προσπαθούμε να μην σπαταλάμε τροφή, κάνοντας καλύτερο προγραμματισμό αγορών

Συμπερασματικά λοιπόν θα μπορούσαμε να πούμε πως η προστασία του περιβάλλοντος είναι ζήτημα όλων μας. Η γεωργία αλλά και εμείς οι καταναλωτές μπορούμε να παίξουμε πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτήν την προσπάθεια. Οι αλλαγές που θα πρέπει να κάνουμε είναι μεν σημαντικές αλλά όχι και ακατόρθωτες. Ο χρόνος είναι μικρός για να μην προσαρμοστούμε.