Τι αγροτική παραγωγή χρειαζόμαστε

 

φωτογραφία από https://e-tutor.blogspot.com/

Η χώρα μας ιστορικά ήταν μια χώρα η οποία στηρίζονταν και στην αγροτική παραγωγή, ενώ ταυτόχρονα ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του εργατικού της δυναμικού απασχολούνταν στον πρωτογενή τομέα. Προφανώς όμως η εξέλιξη της οικονομίας αλλά και οι εθνικές επιλογές οδήγησαν σε συρρίκνωση της συμμετοχής τόσο του ποσοστού του εθνικού πλούτου που παράγεται από τον πρωτογενή τομέα (περί του 4%) , όσο και του ποσοστού των παραγωγών.

Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια της κρίσης ακούγονται πολλά κλισέ του τύπου: Να γυρίσουμε στα χωριά μας και να γίνουμε ξανά αγρότες. Αυτό όμως δεν είναι βέβαιο πως θα οδηγήσει σε βελτίωση της κατάστασης, όσο δεν υπάρχει συγκεκριμένη μεθοδολογία και στόχευση. Για να το πετύχουμε αυτό θα πρέπει να αλλάξουμε πλήρως ρότα καταφέρνοντας τόσο να αυξήσουμε την οικονομική αποτελεσματικότητα των γεωργικών εκμεταλλέυσεων, όσο και να αυξήσουμε τον πραγματικά αγροτικό πληθυσμό. 

Συγκεκριμένα λοιπόν, η αγροτική παραγωγή στηρίζεται δυστυχώς όχι στα πόδια της, αλλά στα δεκανίκια οικονομικής στήριξης των επιδοτήσεων. Και ακόμα χειρότερα, σε επιδοτήσεις που είναι ανεξάρτητες από την παραγωγή(!!!) και εξαρτώνται ως επί των πλείστων στις στρεμματικές ενισχύσεις. Αλλά αυτά είναι γνωστά. Το τι πρέπει να γίνει είναι το ερώτημα. 

Την απάντηση μπορεί να την δώσει η ίδια η πραγματικότητα. Η χώρα μας έχοντας σχετικά μικρή έκταση δεν μπορεί να ανταγωνιστεί εύκολα σε σειρά καλλιεργειών οι οποίες χρειάζονται μεγάλες εκτάσεις για να εξασφαλίσουν ικανοποιητικό εισόδημα. Μπορεί όμως να στρέψει την παραγωγική της δυναμική σε καλλιέργειες οι οποίες έχουν μεγαλύτερη κατά στρέμμα πρόσοδο, με ένταση εργασίας ενώ ταυτόχρονα δέχονται τυποποίηση αυξάνοντας ακόμα πιο πολύ το όφελος. Χαρακτηριστικά τέτοια παραδείγματα αποτελεί η καλλιέργεια της ελιάς(λάδι), του αμπελιού(κρασί), τα λαχανικά(τουρσιά και διάφορες άλλες τυποποιήσεις), η δενδροκομία(μαρμελάδες, ξεροί καρποί κ.α) και άλλα.

Αλλά πως μπορεί να ωφελήσει η αλλαγή των καλλιεργειών; Πως θα διανέμονταν το όφελος στον παραγωγό αλλά και γενικότερα; Ας δώσουμε ένα παράδειγμα. Έστω λοιπόν πως έχουμε έναν παραγωγό που παράγει σιτάρι 5 στρέμματα και αποφασίζει να το κάνει θερμοκήπιο για ντομάτες. Το εισόδημά του προφανώς θα αυξηθεί το ίδιο και οι ανάγκες του για εργατικό δυναμικό. Συνεχίζοντας τον συλλογισμό αυτό, θα μπορούσε να τις κάνει λιαστές και να τις εξάγει στηρίζοντας ακόμα πιο πολύ την απασχόληση και το εισόδημα του.  

Τέλος θα θέλαμε να αναφέρουμε πως πολύ σημαντικός παράγοντας για να τα πετύχουμε αυτά είναι η διαφοροποίηση. Η χώρα παράγει εξαιρετικά διαφοροποιημένα προϊόντα τα οποία δεν έχουν πάρει την έγκριση ποπ(προστατευόμενης προέλευσης), πγε(προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης). Πολλές φορές όμως ένα επιπλέον πρόβλημα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η μικρή παραγωγή, χωρίς την δυνατότητα τυποποίησης. Αυτό το πρόβλημα μπορεί να λυθεί μέσα από την συγκρότηση μικρών τοπικών συνεταιρισμών που και την παραγωγή θα αύξανε αλλά και με ένα καλό τμήμα προώθησης θα έκανε πιο γνωστό το προϊόν, αυξάνοντας την εμπορία του

Προφανώς και η μεγάλη καλλιέργεια(σιτηρά, καλαμπόκι, βαμβάκι και άλλα) δεν θα εξαφανιστούν και δεν πρέπει κιόλας. Οι καλλιέργειες αυτές είναι και απαραίτητες και προφανώς αναγκαίες. Το να λέγαμε πως θα μπορούσαμε να καλύψουμε όλη την καλλιεργούμενη έκταση της χώρας χωρίς αυτές θα ήταν εκτός πραγματικότητας. Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι πως θα πρέπει να κατςευθύνουμε την αγροτική μας παραγωγή με έναν τέτοιο τρόπο που να αυξάνει τόσο την απασχόληση, το εισόδημα των αγροτών όσο και να στηρίζει την εθνική οικονομία.